Het land van rollercoasters

Je ouders gaan uit elkaar.
Er sterft iemand in jouw omgeving. 
Hier heb je helemaal geen controle over. Het gebeurt.

Daar sta je dan... 
Iedereen reageert anders op zo'n gebeurtenis. En toch zijn er ook gelijkenissen. 
Je voelt de grond wegzakken onder je voeten. Je voelt dingen die je nog nooit eerder voelde. Je denkt dingen die je nog nooit eerder dacht. Of je voelt even helemaal niets. Je denkt met een warm gevoel terug aan leuke herinneringen. Je wordt overmand door tranen als je terugdenkt aan. 
Je bent boos. Je bent stil. Je bent luid. Je bent bang. Je bent verdrietig. Je bent blij. Je bent opgelucht. Je bent teleurgesteld. Je bent trots. Je bent ... van alles tegelijkertijd. Je voelt het allemaal. Maar dat niet alleen. Je bent het. Want je hebt geen controle over al deze gedachten en gevoelens. 

Het is alsof je op een rollercoaster bent gestapt. Een rollercoaster van gevoelens en gedachten. Ze sleuren je mee. Onverwacht heel hoog, even snel weer naar beneden. Bochten naar links. Bochten naar rechts. Schudden. En loopings, die zijn er ook soms bij. Je wil uitstappen, maar dat gaat niet. De rollercoaster blijft doorgaan. Je hebt er geen controle over. Het gebeurt. 

Wist je... dat dit heel normaal is?
Je hoeft je hier geen zorgen om te maken. 
Dit noemt men rouwen. 
Rouwen is een normale reactie als er plots heel veel verandert in jouw situatie. Je moet je aanpassen aan die nieuwe omstandigheden. Dat vraagt tijd. 

Gelukkig, in de loop van de tijd gaat die rollercoaster minder snel rijden. Je leert de weg kennen die het aflegt. Je weet wat er komt. Je weet dat het ook weer voorbij gaat. Je kan je schrap zetten voor de looping die komt. Je kan jezelf omarmen als het nodig is. Wie weet, kan je soms zelfs genieten van de prachtige vergezichten, daarboven. Want een rouwproces hoeft niet alleen negatief te zijn. Er kunnen ook positieve gevoelens bij komen kijken. 

Dat is oké. Dat mag. Dat is normaal. 

Na een verlieservaring bekijk je de wereld plots heel anders. Je deelt de wereld in, in 'voor' en 'na'. Je voelt je misschien eenzaam en niet begrepen door mensen uit je omgeving. Omdat zij niet hetzelfde hebben meegemaakt. Maar je bent niet alleen. Er zijn nog veel anderen die op een rollercoaster zitten. Bij het ontmoeten van lotgenoten kan er plots een heel nieuwe wereld voor je open gaan. Ik noem dit 'het land van rollercoasters'. Goedmoed vindt het belangrijk om naast individuele begeleiding ook sterk in te zetten op het verbinden van lotgenoten. Zo kunnen jullie samen op ontdekking gaan in dit soms wel verwarrende land. Je leert van elkaar. Maar vooral, je voelt je eindelijk begrepen. Dat brengt rust. 

 

Tijdens mijn jarenlange ervaring in het begeleiden van rouwgroepen werd het beeld van een rollercoaster vaak gebruikt door jongeren. Het is een treffend beeld, een herkenbaar gevoel. Ik vind het zo een sterk beeld, dat ik er graag mijn eerste blogbericht over wilde schrijven. Want dit is de kern van wat ik wil doen met Goedmoed. Ik wil kinderen en jongeren helpen om meer controle te krijgen over die rollercoaster. En om op ontdekking te gaan in het land van rollercoasters, door verbinding te stimuleren.